Pięć lat temu. Tak to zapamiętałem.

Był 10 kwietnia 2010 r. Rano włączyłem telewizor. W studiu TVP Info goście w oczekiwaniu na transmisję rocznicowych uroczystości z Katynia dyskutowali o zbrodni katyńskiej. Nagle na pasku u dołu telewizyjnego ekranu zaczęły się ukazywać niepokojące informacje. Coś nieoczekiwanego działo się z prezydenckim samolotem. Napływające w miarę upływu czasu informacje były coraz gorsze. Aż do tej, że wiozący polską delegację samolot spadł pod Smoleńskiem i rozbił się, a katastrofę miało przeżyć trzy osoby. Odruchowo złapałem za telefon i zacząłem wydzwaniać do każdego z trzech moich kolegów, o których wiedziałem, że mieli lecieć tym rejsem. Telefony posłów PSL Wiesława Wody, Leszka Deptuły i Edwarda Wojtasa milczały lub włączała się poczta głosowa. Zatelefonowałem do dyrektora Biura Klubu PSL Stanisława Brzózki, który potwierdził mi, że ta trójka poleciała do Katynia. Wtedy zdałem sobie sprawę z bezsensowności moich wcześniejszych telefonów. Przecież nikt nie mógł mi odpowiedzieć. W godzinach popołudniowych dotarłem na Krakowskie Przedmieście przed Pałac Prezydencki. Na to miejsce ludzie zmierzali pojedynczo i grupkami. Jedni nieśli znicze, inni biało - czerwone chorągiewki. Zaczęły się pojawiać pierwsze stoiska z kwiatami, zniczami i chorągiewkami w barwach narodowych. Na początku jeszcze w znacznym oddaleniu od Pałacu. ( W kolejnych dniach będzie ich coraz więcej i coraz bliżej Pałacu ). Około 15-tej, kiedy robiłem widoczne wyżej zdjęcie, przed Pałacem był już tłum ludzi. Panowała mrożąca krew w żyłach cisza. Ludzie modlili się, składali kwiaty, zapalali znicze, albo półgłosem wymieniali opinie i snuli domysły. Dominował nastrój jedności, skupienia i powagi. Skala nieszczęścia, które się wydarzyło była przerażająca.

Odszedł do domu Ojca

Okładka okolicznościowego wydania "Kroniki Sejmowej"

Widok sali obrad plenarnych

Pusty papieski fotel

Ten wpis ukaże się o 21:37. W dziesięć lat po śmierci Świętego Jana Pawła II. Miałem w życiu szczęście spotkać tego wyjątkowego Człowieka. Po raz pierwszy w czasie studiów w Krakowie, kiedy przyjechał do naszego kościoła akademickiego na studencki opłatek. Po raz drugi w czasie pielgrzymki do Polski, kiedy Papież odwiedził Sandomierz. Jako marszałek województwa świętokrzyskiego byłem w gronie witających ówczesnego Papieża po wylądowaniu papieskiego helikoptera. A później już w 2005 r. będąc posłem uczestniczyłem w żałobnym Uroczystym Zgromadzeniu posłów i senatorów, jakie odbyło się 6 kwietnia 2005 r. Temu wydarzeniu zostało poświęcone specjalne wydanie Kroniki Sejmowej, której kilka egzemplarzy rozdałem znajomym, a dwa zachowałem dla siebie jako pamiątkę tamtego wydarzenia.

Kalejdoskop w nowej szacie

Trzeci tegoroczny numer "Kalejdoskopu Powiatu Kieleckiego " ukazał się w nowej szacie graficznej. Częściowej zmianie uległa także koncepcja prowadzenia miesięcznika. Czytelnicy bez trudu zauważą dokonane zmiany. Zainteresowanych zachęcam do lektury. Wystarczy tylko kliknąć na ten napis : Kalejdoskop

Wysoka ocena OSP Bodzentyn

Każdego roku Rada Powiatu w Kielcach wysłuchuje informacji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej o stanie bezpieczeństwa przeciwpożarowego na obszarze powiatu. Ocena ta dotyczy działań nie tylko strażaków państwowych, ale również OSP. Na terenie powiatu działa ich 113, w tym 40 jest włączone do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Z gminy Bodzentyn w tym systemie znajdują się OSP Bodzentyn i OSP Wzdół. Bodzentyńska straż należy do grupy 25 jednostek, które uzyskują najwyższą ocenę sprawności bojowej - bardzo dobry. Ponieważ druhowie z Bodzentyna chętnie się szkolą, spełnili warunki zaliczenia ich jednostki do tych straży, które mogą uczestniczyć

w specjalistycznych akcjach ratowniczych. A oto specjalności posiadane przez OSP Bodzentyn : ratownictwo techniczne, ratownictwo chemiczne, ratownictwo wodne ( na 15 takich jednostek w powiecie ), ratownictwo wysokościowe ( wśród 5 jednostek w powiecie ).

Jak zostałem asystentem Kazimierza Górskiego

Był skromnym, mądrym, pełnym poczucia humoru człowiekiem. A przy tym wybitnym trenerem, szanowanym w Polsce i noszonym na rękach w Grecji. Kazimierz Górski, o którym piszę doczekał się swojego pomnika. Stanął w najlepszym z możliwych miejsc, przed Stadionem Narodowym. Tak się w moim życiu złożyło, że kilkakrotnie spotkałem się z "Trenerem Tysiąclecia" jak o Nim gdzieś przeczytałem. Po raz pierwszy w studenckim klubie "Zaścianek" w Krakowie po pamiętnych mistrzostwach świata w 1974, z których nasza reprezentacja wróciła z trzecim miejscem na świecie. Na spotkaniu z bohaterami WM'74 ( kto pamięta, że wówczas na mistrzostwa świata nie mówiło się jeszcze mundial a te w Niemczech to nazywały się Weltmeisterschaft ? ) przyszły tłumy. Pan Kazimierz przyjechał w towarzystwie piłkarzy krakowskich : Kazimierza Kmiecika, Adama Musiała i Zdzisława Kapki. Ścisk był niemożebny, ale wytrwale, długo i na stojąco śledziliśmy każde słowo naszych narodowych bohaterów. Po raz ostatni miałem możliwość spotkać Kazimierza Górskiego w czasie jego bytności w Klubie Poselskim PSL 17 listopada 2004 r. Będący już na emeryturze trener nigdzie się nie spieszył, chętnie wspominał dni wielkiej chwały polskiej piłki nożnej, rozmawiał z wszystkimi chętnymi i rozdawał autografy na książce swojego autorstwa. Zupełnie przypadkowo i niespodzianie awansowałem na asystenta Kazimierza Górskiego !! Podawałem książki Autora i otwierałem je na właściwą stronę, na której p. Kazimierz wpisywał dedykację. Jeden z kolegów posłów uwiecznił mnie na fotografii w tej niecodziennej roli. To dla mnie miła pamiątka. Ale mam dowód, że byłem asystentem Kazimierza Górskiego.